RunningHans

Welkom op mijn weblog. Mijn naam is Hans van Klaveren en mijn grootste hobby is hardlopen. Ik ben lid van atletiekvereniging CAV Energie in Barendrecht en heb tot nu toe 57 (ultra)marathons gelopen. Zoek je meer informatie over atletiek, kijk dan ook eens op mijn website Atletiek.jouwpagina.nl. Hier vind je meer dan 800 links op het gebied van hardlopen.

Waar moeten we heen?

Vandaag al weer de derde van de Marathontrainingslopen bij Energie. Het aantal deelnemers lag deze keer iets lager: 252. Altijd nog een mooi resultaat. Onze 29 groep bestond uit 29 lopers: 29 uit 29 dus. Een gezellige groep, die overzichterlijker was dan de 41 lopers van vorige keer. In allerlei outfits kwam men vandaag naar Sportpark De Bongerd voor een 28 km. Het geheime wapen van Ton en Gerard werd vlak voor de start gepresenteerd. Door het gebrek aan gps van deze groep had Ton een ludieke oplossing gevonden. De zenders maakte goed contact met de satellieten. De 32 groep had zijn eigen klok meegenomen, want in gps geloven zij niet. Zij houden het bij het ouderwetse. Ook was er nog een voorloper met een fluitje. 1x Tuutuut: jullie mogen drinken; 2 x Tuutuut: doorlopen. Of het geholpen heeft? Geen idee.

Carlo, fietsers Rick en Trudie en ik hadden het vandaag druk. Op ongeveer 15 plekken, soms gevaarlijk, soms minder gevaarlijk, moest de weg overgestoken worden. Maar de Vosjes deden hun werk weer prima en wierpen zich regelmatig met gevaar voor eigen leven voor de leeuwen auto's.

En er was hoog bezoek uit Zeeland. HarTloopster Jacqueline was present. Na het blessureleed van de afgelopen weken gaat het nu weer wat beter met lopen. Vandaag volbracht ze in ieder geval de 28 km zonder problemen. Ook vandaag werd de harTactie gesponsord. Heb je haar gemist en wil je nog een bijdrage leveren aan haar prachtige actie voor het goed doel, mail haar dan. En als er zo'n bekende weblogster verschijnt, dan wil iedereen daar natuurlijk mee op de foto.

Het doel was vandaag om 28 km in een tijd van 2:42:24 te lopen. Zoals je hierboven ziet hebben sommige groepen hun geheime wapen ingezet. Wij deden het met de ouderwetse klok. Oké, dan wel één die in de garmin was ingebouwd. Maar we hielden ons vast aan de kilometerpunten op de weg.

Het was heerlijk loopweer, beetje mistig. 2 graden en nauwelijks wind. Deze route had ik niet eerder gelopen, omdat hij pas één of twee keer is gelopen en ik dan altijd in Apeldoorn was. Lekker afwisselende route, ook in hoogte. Omdat de groep kleiner was ging het drinken veel sneller dan de vorige keer. En daar had je het dus al. We liepen voor op het schema.

Nou waren er groepen die dat oploste door een andere weg te nemen ;-). Of was dat geen opzet? Voor ons zagen we het gebeuren. Ze stoven alle kanten op, behalve de goeie. Waar moeten we heen? Leuk om te zien.

Mijn hamstrings hielden zich redelijk goed. Na een kilometer of 15 ging ik ze wel steeds meer voelen. Bij de drankposten kon ik ze mooi even rekken. Kennelijk hielp dat want later ging het weer soepeler. Na afloop de hamstrings laten masseren door Gerrie van de Energieladies. De pijnlijke gedeeltes kon hij feilloos vinden. Behandeling was prima. Bedankt.

Doordat wij de juiste route hadden te pakken bleven we voorlopen op het schema. Maar al onze lopers konden netjes bij de groep blijven. Bij de streep (27820 meter volgens garmin) hadden we nog 50" te gaan. Daarin hadden we mooi 180 meter kunnen lopen ;-). Nee hoor, we waren te snel, maar het belangrijkste is dat iedereen weer netjes mee kon lopen en veilig de finish haalden. In de drie tot nu toe gelopen trainingslopen was mijn gemiddelde hartslag respectievelijk 148-145-143. Een dalende lijn. Dat is dan wel weer mooi om te zien.
Over twee weken ben ik niet aanwezig bij de 30 km. Dan zitten Gudy en ik in Apeldoorn.

Pappen en nathouden

Voor de herkomst van pappen en nathouden bestaan verschillende verklaringen. De betekenis ligt niet echt vast. De bekendste betekenis is 'de zaak zo goed en zo kwaad als het gaat aan de gang houden', 'ergens halfslachtig mee doorgaan'.

Zo voelt het hardlopen ook al een hele tijd. Een beetje trainen, wat meer rust nemen, klein terugslagje, beetje oplappen, de boel aan de gang houden, eruit halen wat er inzit (en dat is niet veel..). Kortom, niet optimaal. Maar we geven niet op. Het motortje draait nog.

Volgens Van Dale en een spreekwoordenboek werd pappen en nathouden oorspronkelijk genoemd bij het behandelen van een verwonding. Een dokter legde pap op de pijnlijke plek, die dan week zou worden. Zo'n papje zou het genezingsproces kunnen bevorderen, het zou de toestand er in elk geval niet slechter op maken, maar ook niet beter'.
Ik kan natuurlijk nog eens gaan proberen om een pak brinta op mijn benen te smeren. Je weet het nooit.

Deze betere versie kom ik ook nog tegen: Pappen zou 'zuipen en brassen' betekenen. Zichzelf nathouden, oftewel doorgaan met zuipen. Volhouden en de zaak aan de gang houden.
Anderen zien een hele andere herkomst: het behangen van wanden. Het behangpapier moet voortdurend nat gehouden worden, anders plakt het niet. Pappen zou dan op de lijmpap slaan die steeds aangemaakt moet worden. Ik kan jullie verklappen dat ik van deze laatste versie onlangs flink wat afgepapt heb. Genoeg hierover.

Na de glijpartij van zondag deed ik maandagavond weer een poging. Kon ik zondag nog enigszins redelijk op de been blijven, maandagavond was het echt een ijsbaan. 's Avonds vroor de nattigheid heel snel op. Hier en daar spiegelglad. Het was echt niet te doen. Na 4,5 km in een tempo van iets van ver boven de 7' per km was ik weer thuis.

Donderdagmorgen stond er een sessie bij de fysio op het programma. Ik besloot om woensdagavond te gaan lopen. Het lopen na een behandeling door de fysio was vorige week ook niet helemaal goed uitgepakt. Woensdag ging het redelijk goed. Het asfalt was schoon en droog en dat liep lekker. Onderweg nog wat (rek)oefeningen gedaan. Bij thuiskomst bleek ik ruim 15 km gelopen te hebben in een gemiddeld tempo van 5'38" per km. De hartslag ziet er ook netjes uit, gemiddeld 131. Donderdag dus rust genomen. Vandaag nog een klein stukje en komende zondag de volgende trainingsloop bij Energie. Vanaf 10 uur kan je terecht bij CAV Energie in Barendrecht. Dit keer staat er een mooie route op het programma van 28 km door het mooie plaatsje Ridderkerk. Ik ben benieuwd of het recordaantal deelnemers van 292 verbroken zal worden. Ik denk het wel. Carlo en ik zijn er klaar voor om de 29-groep in een zo gelijkmatig tempo naar de finish te brengen. Carlo heeft al wat zitten hobbyen. De duitse tegenaanval (zie het laatste stukje) is al geopend. Fijn weekend.

Glibberen met team 131

Vorige week liep ik aardig wat kilometers. Zelfs de woensdag werd hardlopend afgelegd. Voor mij is dat een uitzondering. Donderdagmorgen lag ik wederom op de tafel van de fysio. De hamstrings werken nog niet optimaal. 's Avonds gelijk weer een clubtraining. En dat ging niet lekker. De behandeling van de fysio was voelbaar. Ik liep dan ook rustig mee. We liepen 4 x een kilometer over een viaduct. Naar boven moest vlot, naar beneden herstellen. Volgens mij liep ik alles in één tempo. Hier de data. Totaal 12,6 km.

Na donderdag twee dagen rust genomen. Vandaag stond er een training met het Roparunteam van Gudy op het programma. Team IJsselland Ziekenhuis (131).

Team 131 is er klaar voor

Om 10 uur arriveerden we in het ziekenhuis. Jan, Peter en Jos waren ook present. Geen fietsers. Later bleek dat het parcours ook niet echt geschikt was om te fietsen. We vertrokken in een rustig tempo naar het Kralingse Bos. Het zonnetje scheen weer heerlijk. In het bos waren veel lopers aan het trainen (voor de Rotterdam Marathon). Soms was het parcours spekglad. Het was echt glibberen. Dan werd de berm weer opgezocht waar in de sneeuw gelopen kon worden. Jan had nog wat last van zijn kuiten van de baantraining van vorige week, maar dat was geen aanleiding voor hem om het parcours in te korten.

Het Kralingse bos, altijd mooi in de sneeuw

Na één rondje bos werd een andere route gekozen. We hadden geen zin om nog een rondje te "schaatsen". Via de Hoofdweg en een klein rondje Ommoord (ook bekend als rondje Jan) kwamen we weer in de buurt van het ziekenhuis. Het lopen ging al weer beter dan donderdag. De laatste kilometer liep ik naar een tempo van ongeveer 12 km per uur. En dat ging goed. Gudy, Jan, Jos en Peter bedankt voor het leuke rondje en de gezelligheid. De data vind je hier. Totaal 17 km (garmin had de eerste 250 meter geen bereik)

Hardloopspulletjes

Om te kunnen hardlopen heb je niet veel nodig. Een beetje conditie en plezier zijn voldoende. Qua uitrusting is er ook niet veel voor nodig. Een oud trainingspak, shirtje eronder, geitenwollen sokken en een paar gympies. Word je wat fanatieker en ga je meer trainen, dan is er voldoende verkrijgbaar op loopgebied. Het is verstandig om voor wat beter materiaal te kiezen. Te beginnen met de schoenen. Die zijn van essentieel belang. De juiste schoen bij de juiste voet. De geitenwollen sokken moet dan ook vervangen worden door echte hardloopsokken. Goede pasvorm, geen naden aan de binnenkant, dun materiaal en goed ventilerend.

Klik hier voor een groter exemplaar van de verschillende kledingsmogelijkheden.

En zo zijn er ook speciale broeken, tight genoemd. Ze zijn er in lange en korte exemplaren. Hardlooprokjes, shirts, dik, dun, lang, kort, luchtdoorlatend, vochtafvoerend. Jacks, windstoppers, bestand tegen de regen, etc. Nog maar niet te spreken over de snufjes als speciale veters, petjes, haarbanden (meestal gedragen door oudere mannen), handschoenen, runninglights, drinkgordels en rugzakken, ”muziek” in je schoenen, hartslagmeters, gps, etc. Daar hoef ik de lezers van dit blog niets over te vertellen. Zelf ben ik niet zo van al die snuisterijen. Wat is jouw meest bijzondere aparte leuk grappige nuttige hardloop gadget?

Toch heb ook ik weer wat aangeschaft dan wel gekregen. Geen bijzondere dingen. Als eerste zijn de loopzooltjes vervangen. De tijd gaat sneller dan je denkt. Voordat je het weet zijn ze plat gelopen. Dan arm- of mouwstukken. Die zijn heerlijk warm als het goed koud is en je een wedstrijd loopt. Geen wapperend shirt of jack. Dan is het belangrijkste ook weer vervangen. Er zijn hardloopschoenen bij hardloopschoen.nl aangeschaft: de Brooks Adrenaline GTS 10.

En dan de buff. De buff? Wat is dat nou weer. Martine zei het van de week al. De buff is al langer verkrijgbaar. Maar nog niet helemaal doorgedrongen binnen onze atletiekvereniging. Eerst waren daar de rode veters, toen kwamen de lange kousen. In het begin was alles raar en eng. Nu is het de normaalste zaak van de wereld. Nu moet de buff de club "binnen worden gehaald". En dat gaat lukken. Gisteravond kreeg ik al de eerste vraag: "Waar koop ik hem?" Het is een geweldig kledingstuk voor een geringe prijs. Zeker met de kou die nog gaat komen. Je kunt hem hier bestellen. Maar wat kan je er nu mee?

De driekwartbroek is nog niet helemaal een succes, maar met de lente in aantocht gaan we zeker nog een poging wagen. Daarbij krijg ik zeker de hulp van mijn haasmaat (Carlo).

Dan is er ook nog getraind. Na de 25 km van zondag, stond er gisteren een clubtraining op het programma. Omdat ik wat later thuis was van het werk, besloot ik rustig aan te doen. Gudy nam mijn tas mee richting de club. Ik ging later lopend naar de club. Daar aangekomen deed ik 2 x (4 x 800) met een pauze van 200m wandel/dribbel en een seriepauze van 400 w/d. De eerste kilometer had garmin mij in de steek gelaten. Totaal liep ik gisteren 17 km. Vanavond nog een rondje van 10 km in een tempo van gemiddeld 5'45" per kilometer. Toen het ritme er goed in zat, ging het weer als een zwiterse klok.

Record aantal deelnemers Trainingsloop

De kwaliteit van de Marathontrainingslopen bij Energie spreidt zich steeds verder over het land uit. Altijd is geprobeerd het evenement kleinschalig te houden. De kwaliteit blijft hierdoor hoog. Prima verzorging, goede hazen, kleinere loopgroepen, etc. Vandaag is er een record bereikt: 292 deelnemers. Per groep is dat gemiddeld ruim 32 lopers. Carlo, PetervG en ik liepen vandaag met nog 38 enthousiaste lopers (totaal dus 41) in de groep die 29 minuten per 5 kilometer moest lopen. Twee weken geleden liepen we 23 km, nu stond de 25 km op het programma.

Vandaag was de fietsbegeleiding in handen van Trudie Vos en Rick Vos (geen familie). Na 100 meter neemt Trudie het woord: "Hallo, ik ben Trudie ... en somt de gouden huisregels van de trainingslopen feilloos uit haar hoofd op. En luisteren doen ze dan hoor. Bedankt Vosjes dat jullie de weg weer vrij hebben gemaakt en wij veilig konden lopen.

Het doel was vandaag om de 25 km in een tijd van 2:25 te lopen. De verschillende groepen proberen precies op tijd de afstand af te leggen. Trainer/coach/organisator Kok maakt er zelfs een heuse competitie van. Nu zijn er groepen die allerlei afleidingstactieken inzetten, maar daardoor laten wij ons niet beïnvloeden.

Het parcours lag er mooi bij, ondanks het beetje sneeuw van gisteravond. Wind stond er nauwelijks. Met een grote groep gingen we dus op pad. Peter hield de achterhoede in de gaten. En daar had hij heel wat werk te verrichten. Hoe meer deelnemers, hoe meer afvallers. Je ziet het ook vaak bij de grotere trainingslopen voor de Rotterdam Marathon. Groepen van 100 man/vrouw, waar de één na de ander moet lossen. Hoe meer zielen, hoe meer lopers in een te snelle groep starten.

Wij draaiden onze kilometers lekker weg. De klok werd goed in de gaten gehouden. De 20 seconden die we twee weken geleden naast de te lopen tijd zaten moest nu verbeterd worden. De beste pacers van 2009 hebben immers een naam hoog te houden ;-). Op 5 km gaf garmin 28'50" aan. Heel netjes met de eerste drankpost in aantocht. Ondanks de hoeveelheid lopers ging het drinken vrij snel. De tweede (en derde) drinkpost werd vandaag bemenst door studenten die een opdracht moesten uitvoeren voor hun opleiding. Ik moet zeggen dat de organisatie van deze drankpost (onder de bezielende leiding toezicht van Koos) prima is verlopen. Uiteraard werd wel de ontbijtkoek van Jopie gemist, maar dat komt de volgende loop vast helemaal goed ;-).

Om een lang verhaal kort te houden. Het was een topdag waarin wij na 2:25:00 over de finish kwamen. Bianca en Bas bedankt voor jullie massage. Oh ja, de buff wordt de nieuwe mode ;-). More pictures by Kok.

Be More Ultra-Tour

Oud nieuws? Misschien? Maar belangrijk nieuws moet vaak herhaald worden. Bovendien zullen velen lezers van mijn blog hiervan nog niet op de hoogte zijn. Webloggers zijn goed in het lopen voor goede doelen. En dit is er ook weer eentje. En wat voor één? Een hele bijzondere. Het idee kwam van Leonie. Pieter was de gelukkig die een prijs won, en dat betekent meelopen en Martine zag dit natuurlijk helemaal zitten en sloot aan. Zie daar. Drie hardlopende webloggers die de Be More Ultra-Tour gaan lopen.

Wat gaan zij doen? Lopen. Heel ver lopen. In 5 dagen wordt er 250 km gelopen: 50 km per dag. En dat uiteraard voor een goed doel: Be More. Het sponsorgeld voor gebruikt voor de schoolkosten (600 euro per jaar per kind) van de 50 kinderen van Mother of Peace, Wilma van Wijngaarden.

Wil jij ook (een stukje) meelopen (tegen € 1,- per km), wil je als team meelopen, wil je een bijdrage leveren. etc. Alles is mogelijk. Lees er alles over op de site van de Be More Ultra-Tour.

Tweehonderdvijftig kilometer. Ik liep dinsdag 1 km en toen was ik al weer thuis. De hamstring werkte niet mee. Woensdag een behandeling bij de fysiotherapeut. Het is de aanhechting van de hamstring. Vanavond 5 km gelopen. En dat ging al een stuk beter dan dinsdag. Nog niet top, maar er zit weer vooruitgang in. Maar voor mij geen 250 km.

Van de week las ik een bericht dat wij allang weten. Toch leuk dat dat nog eens bevestigd wordt. Mensen die sporten hebben vijftig procent minder kans om een psychische stoornis te ontwikkelen dan mensen die niet sporten. Het onderzoek is verricht door het Trimbos-instituut in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid. Hier lees je er meer over.

Morgen (vrijdag !!) wordt de marathon van Dubai gelopen. De grootste atleet aller tijden staat aan de start. Geld is geen probleem in de oliestaat. Loopt onze lachende vriend een wereldrecord (sneller dan 2:03:59) dan strijkt hij 1 miljoen dollar op. Dat zou een mooie bijdrage zijn voor de ramp in Haïti. Update 22-1-2010: Haile is binnen en wint deze marathon in een tijd van 2:06:09.

10 km in Maassluis

Vandaag weer een 10 km wedstrijd gelopen. Ik blijf het proberen om toch weer wat sneller te worden. Eerst liep ik in Linschoten een tijd van 45'55". Een week later liep ik in Nootdorp op een glad en en te kort (200 meter) parcours een tijd van 45'24". Op oudejaarsdag was het de Oliebollenloop in Schoonhoven waar de 10 km werd gelopen. Een tijd van 48'43" was het resultaat, nadat ik op 7,5 km geparkeerd stond. Mijn hamstring werkte niet mee. Daarna twee keer de fysiotherapeut bezocht. Er zat vooruitgang in. Afgelopen week goed kunnen trainen.

Vandaag dus weer een poging. Bij de halve van Maassluis liep ik 10 km. Ik had mijn wedstrijdschoentjes maar weer eens afgestoft. Het was prachtig weer: droog, zonnetje, 7 graden, wel wat meer wind dan gewenst. Een aantal Energiers liep de halve marathon. De start ging goed, eerste km in 4'22". Na 3 km kwam de wind vol op kop te staan. Tot ongeveer 5,5 km had je er redelijk last van. Ik kon een stukje in een groep lopen. Maar bij de splitsing van de halve en de 10 km werd het rustiger op het parcours. Daarna blies de wind wel gunstig. Het lopen ging goed. Beter dan de afgelopen 10 km's. Ik merkte dat ik het tempo, zo net onder de 4'30" per km, goed kon volhouden. Driehonderd meter voor de finish, een heuveltje, bijblijven, even aanzetten: en ja hoor, ik voelde mijn hamsting weer. Net als bij de oliebollenloop in Schoonhoven. De laatste 300 meter liep ik rustig uit: Eindtijd 44'45". Zie de data in Garmin Connect.

Met de eindtijd ben ik tevreden. 1'10" sneller dan de laatste serieuze 10 km (Linschoten). Er zit dus vooruitgang in. Wel weer even pas op de plaats. Woensdag heb ik al een afspraak staan met de fysio. Ik kan jullie alvast verklappen, dat dat helemaal goed gaat komen. De volledige uitslag vind je hier. Gudy liep met Silvia 52'28", en hier zit ook weer vooruitgang in. Dit keer geen foto's van RunningHans (waren niet te vinden) :(. Maar deze (atleten) mogen er ook zijn. Bovenaan zien jullie een gedeelte van de groep clubgenoten Carlo, Marco, Toon, John, Tim en Gina. Zij trainden (en haasden) het marathontempo voor Rotterdam. Netjes kwamen zij met z'n zessen over de finish. Hierboven zien jullie Aart-Peter en Folkert. Zij streden wederom mee voor de hoofdprijzen en dat deden ze bijzonder goed.

Over Rotterdam gesproken. In april wordt hij voor de 30e keer gelopen. Kijk en luister naar de afgelopen jaren. Klik op het plaatje hieronder.

Het brilletje en de stopwatch

De afgelopen week heb ik weer twee clubtrainingen meegedaan. Ook deze week waren we weer onder de zeer enthousiaste leiding van de trainers in opleiding. Trainer Ab was nog niet aanwezig. Dinsdag had Gina het heft in handen. Het was koud dinsdag, 4 graden onder nul.

Na ruim 3 km inlopen was het tijd voor wat dynamische oefeningen en loopscholing. Lekker in beweging zijn om warm te blijven. Halverwege de warming up zocht de trainer wat in haar jaszak. Daar kwam een papiertje te voorschijn. Even later, uit de andere zak, kwam het brilletje. De vervolgoefeningen werden daarna netjes opgenoemd en voorgedaan.

Een leuke en intensieve training. Ten minste als je dat wil, intensief. Door Marco werd er met de garmin 500 meter uitgemeten en 100 meter herstel. Opdracht was helder en simpel. 10 x 500 meter 100 meter herstel. Ik begon in een redelijk goed tempo. Het ging goed. Marco liep - zoals gewoonlijk - voorop (tenzij hij verkeerd loopt :-)). Op een gegeven ogenblik kwam ik bij Marco te lopen. Voor het mooie liep ik iets te snel (voor mijn brakke gestel), maar ik wilde wel een poging wagen. De resultaten mochten er best zijn. Gemiddeld ongeveer 13,9 km per uur!! De hamstring (links) hield zich goed. Er staat wel meer spanning op dan rechts.

Woensdagmorgen de tweede behandeling bij de fysio. Ik besprak ook het verhaal rond mijn knie. Ze gaf me groot gelijk om geen operatie uit te voeren als het op deze manier ook gaat. Een operatie brengt altijd risico's met zich mee en kan altijd nog uitgevoerd worden.
De aanhechting bij de bilspier en de onderrug nam de fysio goed onder handen. Eerst de oorzaak bestrijden en dan verder 'down hill'.

Donderdag de volgende training van de andere trainer in opleiding, Gudy. Deze keer wat langere tempo's. 6 x 5'. Herstel 3' w/d. De temperatuur lag hoger dan dinsdag. Heel af en toe was er een glad gedeelte op de weg waarneembaar. Ook nu - na het inlopen - alles opwarmen en losgooien. Langs het Inge de Bruijn zwembad, ja zij is ook Barendrechtse, en toen konden we gaan beginnen. Deze avond was de afstand iets langer. Rond de 15 km zou het eindresultaat zijn. Het eind van de eerste 5' naderde, zag ik op mijn garmin. Ik zag dat aan de rondetijd. Sinds kort laat ik bij trainingen in het donker het licht van de garmin continue branden. Ideaal, dat felle kikkergroen. Nu had deze trainer toch een nieuw fluitje. Alles wat we hoorde, geen fluitje. Dan zelf maar de handdoek in de ring gooien (lees: stoppen). Wat was er aan de hand.

Het casiootje van Gudy had niet gepiept en in het donker is het niet altijd goed te zien hoe ver we waren. Helaas, de te lopen tijden waren niet helemaal goed opgeslagen. Met wat hulp van de aanwezige garmins kwam alles nog helemaal goed. De 5'-tjes liep ik rustiger dan dinsdag. Het kan niet elke dag prijs zijn. Gemiddeld kilometertempo lag op 4'50". Wil je alle cijfertjes en de route zien. Veel plezier.

Volgende week is trainer Ab weer aanwezig. De dames hebben hem de afgelopen twee weken prima vervangen. Carlo vroeg na afoop van de training dan ook om een terecht applaus.

Komend weekend loop ik in Maassluis. Niet de halve marathon van de loopreizenserie, maar de 10 km. Die lange afstanden, buiten de marathons en de trainingslopen van Energie om, heb ik wel gezien. Vermoedelijk loop ik niet helemaal voluit, maar een lekker vlot tempo. Fijn weekend.

HarTlopende webloggers

Het kan bijna niemand zijn ontgaan. De actie van Jacqueline. Zij loopt haar Rotterdam Marathon voor de Hartstichting. En daarvoor wil zij geld ophalen, heel veel geld. Zij heeft daar ook een bijzondere reden voor. Verschillende loggers hebben haar actie al gepromoot. En ik ga dat ook nog even doen.

Naast Jacqueline is John één van de onmisbare krachten. Daarnaast velen bloggers die zich inzetten om geld op te halen, waaronder Ton samen met 23 collega's. Er is zelfs nog een clubgenoot die zich fanatiek inzet.

En voor een actie die moet slagen, zijn er sponsors nodig. De eerste zijn binnengehaald.

Elk van deze sponsors heeft een mooie bijdrage geleverd. Klik eens op de logo's van deze bedrijven en kijk of ze u van dienst kunnen zijn.

Degenen die zich inzetten voor deze mooie actie en een (grote) financiele bijdrage binnenhalen zullen de komende zomer in een persoonlijk shirt (met naam en url) van de hartstichting door het land rennen. John is druk bezig met een conceptshirt.

Wil jij je ook inzetten voor deze actie of wil je een bijdrage geven, mail dan met Jacqueline. Wil je een (kleine) financiële bijdrage geven, dan kan je die ook bij mij kwijt. Ik zorg dat het geld bij de Hartstichting terecht komt. Binnenkort zal Jacqueline de marathontrainingslopen van Energie bezoeken. Je kunt dan ook je bijdrage persoonlijk aan haar overhandigen. Bedrijven die een bedrag willen sponsoren kunnen een vermelding op zeker 10 weblogs tegemoet zien. Een groter bereik kunt u niet hebben.

Bij ons ging het door

Afgelopen vrijdag werd zelfs onze weerman Leen de Koning geraadpleegd. Bedankt Leen voor je medewerking. Kon de eerste marathon trainingsloop 2010 van Energie wel doorgaan? Dat zou voor het eerst zijn dat er niet gelopen kon worden. Voor het 11e jaar begonnen vandaag de trainingslopen. In zes trainingslopen worden de lopers klaargestoomd voor de Rotterdam Marathon. Het evenement waar velen lopers uit regio Rijnmond jaarlijks naar uit kijken.
Vanmorgen 7.45 uur. Donker, kou, vlokjes uit de lucht en een witte straat. Carlo en Toon en ik rijden richting parcours. Vanaf het IJsselmondseplein tot en met de Verbindingsweg rijden we (met zwaailicht) over het parcours en komen deze ochtend al 3 hardlopers tegen. Het parcours ziet er goed uit. Hier en daar ligt er al water op de weg. Drie of vier keer gaan Carlo en ik de auto uit. We rennen over het parcours. Totaal geen gladheid. De weg is zelfs stroef. Af en toe test Toon ook de remmen. We belanden niet in de berm. Conclusie: Niet glad en prima te belopen. Wij rayonhoofden bellen de opperchef en adviseren: "it goat on".

Dus zo stonden we vanmorgen om 10 uur op de baan voor de start van de 23 km. Het parcours was iets aangepast. Door de mogelijke koude oostenwind was de Van Brienenoordbrug eruit gehaald. Medehaas Carlo, achtervanger PetervG en ik moesten de groep van 29 minuten per 5 km via een geleidmatig tempo naar de finish brengen.

Een leuke gezellige en gehoorzame groep. Geen wanklank of wat dan ook. Helemaal top mede-lopers. Carlo en ik deden ons best om de groep een zo gelijkmatig tempo op te leggen. Ik denk dat dat redelijk goed is gegaan. Onze schematijd was 2:13:24. Uiteindelijk kwamen we 20 seconden te laat binnen. Hier de data in garmin connect. Net als vorig jaar is er een heuse pacersstrijd gaande: wie loopt het dichtst bij de richttijd. Na de eerste loop staat groep 29 op de 5e plaats (van de 9). Kun je nagaan hoe goed er gelopen wordt. Ton en Gerard en Martin en Andy staan na de eerste loop aan kop met 2 seconden verschil van de te lopen tijd. Zie het als een opwarmertje. Over twee weken doen we weer een poging.

De dames van de drankpost en de fietsers stonden ook vandaag weer paraat om in dit koude weer hun steentje bij te dragen. Hulde. De mooie foto's komen van Herman Vrijhof, Paul Potma en John Snijders.
Dan nog even een opsomming van mijn fysieke ongemakken: hamstring: geen last; knie: geen last. Over twee weken is een ieder welkom voor de volgende trainingsloop over 25 km.

Weer een weekje verder

Het is bijna weer een week geleden dat ik een blog plaatste. Het is ook al weer ruim een week dat het nieuwe jaar oud is. Wat is er sinds die tijd allemaal gebeurd? Nederland lijdt onder de kou. Het zout is op en we glibberen met z'n allen over de weg. Het plan is zelfs om wegen te gaan afsluiten. En komt ie nou wel of komt ie nou niet? Wie het weet mag het zeggen. Want als er nu zelfs al lammetjes worden geboren, dan zou je zeggen dat de koude in de bol is geslagen van mamma schaap.

Het hardlopen op de glibberige wegen gaat niet altijd soepel en makkelijk. Na mijn noodzakelijke staking van de Oliebollenloop na 7,5 km op oudejaarsdag is er even twee dagen niet gelopen. Afgelopen zondag liep ik een rustige 7 km. Het ging. Maar niet van harte.
Maandag gelijk drastische maatregelen genomen. Eerst de huisarts gebeld voor een verwijsbrief voor nieuwe zooltjes. Dat was wel nodig. Ik kon direct 's middags terecht bij Livit/Jongenengel. Nu nog een ruime week en dan kan ik ze ophalen.

Ook op die maandag direct de fyisotherapeut gebeld en de masseur voor een massage. Goh, wat zou ik het druk krijgen.

Dinsdagavond een training op de club. Trainer Ab kon deze week niet aanwezig zijn, zodat de dames in opleiding voor het vak van looptrainer, de teugels deze week in handen hadden. Dinsdag was het Gina en donderdag Gudy. En dat hebben we geweten. De groep werd goed en vakkunding onder handen genomen. Nieuwe oefeningen kwamen uit de hoge hoed. De dames leren snel. Het was goed opletten geblazen, anders kreeg je dat wel te horen ;-). Ik deed rustig aan met lopen. Ik moest mijn hamstring ontzien. Dinsdag zat er 4 x 1000 meter in de het programma. Zoals gezegd, liep ik rustig mee. Het ging wel.

Woensdag nam ik een sport-/ontspanningsmassage, waarbij kuiten, hamstings en rug onder handen werden genomen. Alles voelde na afloop soepeler. Woensdag

Donderdagmiddag bezoek aan de fysiotherapeut. Het bekende probleem met mijn onderrug en hamstring. Ik weet wat het is. En dat komt vanzelf weer goed. Het heiligbeen en SI-gewricht zijn uit balans, waardoor er op een "verkeerde" manier aan de hamstrings wordt getrokken. En hierdoor gaan ze vastzitten. In de rug is alles weer recht gezet en de hamstring is weer wat losser gemaakt. Volgende week weer terug.

Donderdagavond de volgende clubtraining. Dit keer onder leiding van Gudy. We gingen richting de Heinenoordtunnel. Ik voelde dat het been al beter voelde en dat ik al soepeler liep. Naar de tunnel toe wat langere en kortere versnellingen. In de tunnel was het programma 30 seconden omhoog en weer 30 seconden naar beneden. Helaas heeft garmin in de tunnel geen bereik. Wel even de andere kant van de tunnel 'aangetikt' en daar was er wel bereik. Totaal moet er 13 km gerekend worden. Het was gisteravond wel flink kouder. Zelfs Jos had handschoenen aan, dus dan is het zeker koud.

En dan is het de vraag of de loopevenementen voor komende zondag door kunnen gaan. Morgen wordt er sneeuw verwacht en de gevoelstemperatuur gaat met de straffe oostenwind flink onderuit. Dat is ook de vraag voor de marathontrainingslopen van Energie. Ik zou zeggen hou dit en dit in de gaten.

2009 uithobbelen 2010 goed beginnen

Twee jaar geleden liep ik ook de Oliebollenloop. Samen met Ton kwam ik toen tot een prachtige tijd (41:27). Op de laatste dag van 2009 deed ik weer mee aan deze loop van Avantri in Schoonhoven. Dat ik deze tijd dit jaar niet zou halen op de 10 km stond bij voorbaat al vast. In de Krimpenerwaard kwamen Gudy en ik meer Energiers tegen, Roparunners en ook weblogger John. Maarten heb ik gemist.

Een poging om weer in de 45' te lopen was het doel. Het was koud met een oostenwind in de polder. Er kwamen zelfs sneeuwvlokjes uit de lucht vallen. Op de smalle polderweg was met een krijtje de startlijn getrokken. Er kwam wel een echt startschot. De eerste twee kilometer ging lekker rond de 4'30" per km. Toen boog de weg af op een 'echte' polderweg. Wat glibberig en een witte onderlaag maakte het lopen iets onzekerder. Maar het ging nog. Er kon ook over een grasdeel gelopen worden. Bij 3 km sloegen we rechtsaf. Direct de wind vol op kop. Ik zocht beschutting bij andere lopers. De kilometertijd ging naar beneden. Bij wind tegen is het beter om in een groep te blijven lopen, dan alleen vooruit te gaan lopen. Dus ik was verstandig.

Na 5 km kwam de wind nog meer op kop. Een kilometertje maar. Daarna was hij ons gunstiger gezind. Tussentijd op 7 km 32'08". Een tijd in de 45' zat er nog wel degelijk in. Maar bij 7,5 km ging het mis. Nou mis, zo'n ramp lijkt het (nog) niet. Ik voelde mijn hamstring in mijn linkerbeen langzaam maar zeker protesteren. Ik moest het tempo laten zakken. Kon het 'hoge' tempo niet meer aanhouden. Ben zelfs gestopt om te rekken. Voelde hier niets van. Ik kreeg het er niet uit met rekken. Vanaf dat punt ben ik in een rustigere tempo naar de finish gelopen. Ik ben letterlijk 2009 uitgehobbeld. Bij de finish was de eindtijd 48'43". Je kan alles zien in garmin connect en hier vind je de volledige uitslag. Na afloop waren er uiteraard oliebollen. Nu voelt het al een stuk beter. Morgen weer een stukje proberen.

Bjorn houdt sinds jaar en dag het Weblog Marathon Kassement bij. Tijden en het aantal gelopen marathons worden door hem op een geweldige wijze bijgehouden. Daarnaast verzorgt hij ook een stemming, wie loopt het makkelijkst een marathon, wie is de beste haas, wie heeft de mooiste foto, etc. Al twee jaar had ik de eer om als meest Bourgondische Marathonloper (wie lijkt loopt het makkelijkst een marathon) gekozen te worden. Via twitter vernam ik van Bjorn dat ik voor 2009 de titel 'Marathon Haas' toebedeeld heb gekregen. Heel leuk om nu eindelijk eens de haasprijs gewonnen te hebben. De overige winnaars zal Bjorn binnenkort via zijn website bekend maken. Deze prijswinnaars wil ik bij deze feliciteren. Alle stemmers bedankt. Voor 2010 heb ik al weer een haasafspraak staan op de marathon met een bekende weblogger. Daarover (veel) later meer.

Aan het eind van het jaar doen Gudy en ik traditioneel mee met de oudejaarspuzzel van Radio Rijnmond. Dit jaar was de puzzel in een ander jasje gegoten. Al rijdend naar de Oliebollenloop werden vragen opgelost. Al drie jaar achter elkaar hadden we prijs: een 2 maanden abonnement voor een luxe fitnesscentrum, een samsung LCD TV en een midweekje Weertenberg. Zou het dit jaar weer lukken? Ja wel, Dit keer was het de 4e prijs. Een waardecheque van Daka Sport t.w.v. € 100,-. Daar gaan we binnenkort eens rondsnuffelen.

Na de Rotterdam Marathon ben ik voor 2010 al weer voor een tweede marathon ingeschreven: Marathon Zeeland op zaterdag 2 oktober 2010. Ik was zeker van plan deze marathon weer te lopen. Ik moest alleen nog inschrijven. Gisteravond zat ik weer eens op twitter. En daar leek het wel of iedereen mee gaat doen aan de Kustmarathon. Ik werd uiteraard nog enthousiaster, en besloot om direct in te schrijven. Het gaat snel met de inschrijvingen. Na de editie van 2009 zijn er natuurlijk velen die willen kijken of ze dit ook kunnen trotseren. Het maximum aantal inschrijvingen staat dit jaar op 1500. De inschrijving is opengegaan op 1 januari 2010 om 0:00 uur. 's Middags om 15.30 uur waren er al 542 inschrijvingen. Zes uur later was het aantal lopers met 122 toegenomen. En nu is de stand 748 inschrijvingen: Al voor de helft volgeboekt. Ook het marathonboek heb ik er gelijk bijbesteld. Want één ding is zeker. Zulke plaatjes als hierboven wil je natuurlijk niet missen. Fijn weekend.

Jaaroverzicht 2009

Aan het eind van het jaar is het weer tijd voor een jaaroverzicht. Ik lees en zie er al heel veel voorbij komen. Ik vind het zelf wel leuk om nog even door het afgelopen jaar te bladeren. Dus daar gaat ie maar weer.
Vorig jaar was een mooi jaar voor een jaaroverzicht. Dit jaar is het allemaal wat minder op sportief gebied (lees blessures). Ondanks dat heb ik er toch nog 7 marathons en een RopaRun uit kunnen slepen.
In een notendop ga ik door 2009 heen. Daarbij zullen de hoogte- en/of dieptepunten per maand de revue passeren.

Het aantal gelopen kilometers komt dit jaar op 2072. Ongeveer 100 km minder dan vorig jaar. Blessures zijn daar de oorzaak van. Ik had zelf minder verwacht, dus het viel me nog mee.

De totaalstand staat na 23,5 jaar op 45441 km hardlopen. Dat is gemiddeld 37,2 km per week, 5,3 km per dag en 221 meter per uur.

Naast de marathons en de RopaRun, liep ik 15 wedstrijden over andere afstanden, waarvan twee keer een halve marathon. In totaal waren dit 208,3 km wedstrijdkilometers. Door het blessurespook zijn vele wedstrijden in een langzamer tempo gelopen.

Hieronder de belangrijkste (loop)gebeurtenis per maand van 2009. Als je op de betreffende maand klikt, krijg je alle berichten van die maand te zien.

Januari
Het jaar begon goed met weer een prijs in de eindejaarspuzzel van Radio Rijnmond. Van het midweekje Weertenberg hebben we onlangs (half december 2009) genoten. De inschrijving voor de Kustmarathon werd op 1 januari 2009 geregeld, wat daarvan terecht is gekomen, weten de meesten wel. Lees anders maar eens in de maand oktober. Op 1 januari kwam er ook een Unoxmeisje de zee uit.
De start van de 10e editie van de Marathon Trainingslopen van Energie voor de Rotterdam Marathon was weer daar. De 11e editie start op 10 januari 2010 in Barendrecht. Een ieder is van harte welkom.

Na 9 jaar liep ik weer eens de halve van Egmond. Het was een zware editie met veel wind tegen op een slecht te belopen strand. Ik kwam tot 1:45:14.
Ik prolongeerde mijn titel van meest Bourgondische marathonloper over 2008. Eén van de titels die Bjorn jaarlijks uitschrijft. Verder werd er die maand veel getraind voor de eerste marathon die in aantocht was.

Februari
Februari begon goed met de Midwinter Marathon. Net als in 2008 was dit weer mijn snelste marathon van het jaar. Dat geeft zeker hoop voor degenen die hem in 2010 voor het eerst gaan lopen. Met een gevoelstemperatuur van -15 graden liep ik naar een tijd van 3:26:40. Mijn doel, minimaal eenmaal per jaar onder de 3.30 lopen op de marathon, had ik snel gerealiseerd.

De (geslaagde) oprichting van Dutch Road Runners door Ronnie en Janna was een feit. Een week na Apeldoorn was er al weer een topweekend: Schoorl. Met enorm veel webloggers was het een mooi evenement. Omdat de marathon nog in de benen zat, liep ik 21,1 km. Hierbij hebben we met een aantal lopers John voor het eerst onder de 2 uur "gebracht". Ondertussen heeft hij dit record al weer gebroken. Heel triest was het overlijden van hardloper Nico.

Het weekend daarna was het ook weer prijs. Op zaterdag liep ik de Heinenoordtunnelloop over 25 km en een dag later de trainingsloop over 30 km. Hierna gingen de kilometers voor de rest van de maand naar beneden.

Maart
Deze maand goed begonnen met het trainen van veel kilometers. Op zondag 8 maart stond de 20 van Alphen op het programma. Ik liep deze net onder de 1:30. Lekker gelopen. Ik was er tevreden mee. De betere vorm zat er aan te komen. Na afloop de traditionele afterparty in huize RR was reuze gezellig.

Een weekje later liep ik de Binnenmaas Non-stop Marathon. Dit was een soort tussenmarathon. Doel was om 3.59 te lopen, omdat ik deze tijd nog niet gelopen had. En zo geschiedde dan ook. Deze marathon liep ik het grootste deel met de sympathieke Cremke.

Daarna ging het mis. Een blessure aan de kuit. Nou laat ik me niet snel uit het veld slaan, dus lopen zal ik. Er moesten wel prioriteiten gesteld worden. Marathons en andere wedstrijden moesten worden geschrapt. Deze maand ook 10 jaar trainer Kok. En dat moest gevierd worden. En de aanschaf van Garmin, waarvan ik veel plezier zal beleven. Verder fysio, veel fysio om mijn 21e finish op de Coolsingel veilig te stellen.

April
Deze maand begon spannend. Zou ik het überhaupt redden om aan de start te staan van de Rotterdam Marathon. Meedoen was het belangrijkste. Tijd was allang niet meer belangrijk. Gelukkig heb ik het kunnen volbrengen in een hele respectabele tijd van 3:34.

Op loopgebied gebeurde er deze maand niet veel meer. Ik kon me hierdoor goed inzetten voor een paar activiteiten van de Roparun.

Mei

Samen met Ton was ik het haasje voor Pim, die een p.r. liep. De fyiso bleef behandelen. Met pieken en dalen liep ik voor zover dat kon. Af en toe werd er zelfs gefietst. Het was nu klaar stomen voor de Roparun. Ik kon mijn ploegmaten niet in de steek laten. Ik zou voor de 5e keer op rij gaan lopen en hiermee nog de enige loper van het team zijn, die alle 5 edities lopend had afgelegd.

En het lukte. De Roparun was weer een succes. De kuit hield zich goed. Mede dankzij de goede zorgen van de aanwezige verzorgers. Ten slotte ontdekte ik deze maand twitter.

Juni
De Roparun duurt heeeel lang: Hij is begonnen in mei en eindigde in juni. Het begin van de maand begon dus op de Coolsingel.

De eenmalige marathon van Amersfoort werd op 14 juni gelopen. Een bijzonder leuk evenement met een heel apart parcours. Met heel weinig training liep ik een best nog wel leuke tijd van 3:43:10. Hierna was het tijd voor de zomervakantie.

Juli
In juli was ik ook nog op vakantie. De Middellandse Zee was prima om in te vertoeven.

Het was ook de maand van de introductie van het webloggersshirt. Wisten we toen nog niet wat een succes dit zou worden. Ondertussen weten we wel beter. Verder werd er deze maand lekker getraind, waaronder een verkenning van het eerste deel van het parcours van de Kustmarathon.

Augustus
Op 11 augustus gaat het (weer) mis bij een training. Mijn knie. Op zondag 16 augustus een webloggerstrainingsloop in Zeeland. Een leuk weerzien met heel veel webloggers en een mooi parcours.

Het haaswerk werd ook weer opgepakt met een p.r. voor Jacqueline op de 10 km. Verder deze maand een lange duurloop, nog een 10 km wedstrijd, deel twee van de parcoursverkenning van de Kustmarathon en de introductie van het toverhesje, waarvan we daarna (nog) niks meer gehoord hebben.

September
In september kijk ik weer uit naar marathons. Ik heb de afgelopen weken aardig wat kilometers gemaakt. De blessure wil niet helemaal meewerken. Daarom gaan Gudy en ik een kijkje nemen bij de Haarlemmermeer Marathon, waar mooie successen worden geboekt. Ik loop regelmatig een marathon, maar als ik er geen goed gevoel over heb, dan loop ik niet. Hierdoor schrapte ik de Mergelland Marathon.

Mijn rol als fotograaf pakte ik af en toe weer op, nu er door de blessure minder gelopen werd.

Door mijn blessure wordt er zelfs een tijdje helemaal niet gelopen. Dit schijnt wel iets te helpen. Op 18 september is het zover. Het webloggersshirt wordt onthuld. Voor het goede doel laten velen hun goede kant zien.

Oktober
Na een bezoek aan de huisarts en de orthopeed, besloot ik om te gaan lopen. De mooiste en zwaarste marathon van Nederland. Tijden waren niet belangrijk. Alleen meedoen. Ook was vooraf niet duidelijk of ik het zou gaan halen. Laat staan dat ik nog wat haaswerk zou kunnen verrichten. Uiteindelijk is het een topdag geworden.

Mijn knie had zich prima gehouden. Er volgende een MRI, waaruit bleek dat er een scheur(tje) in mijn meniscus zit. Een operatie werd overwogen. Met curetape liep ik goed. Nog geen aanleiding voor een medische ingreep. Twee keer liep ik nog een 10 km, die steeds beter gingen en een 15 km als test voor de volgende marathon.

Ten slotte kwam deze maand met dank aan Ronald RunningHans.nl in mijn handen.

November
In deze maand weer een marathon, en wel de Berenloop. Ook een loop waar ik naar uit keek, omdat hij zo mooi zou zijn. En dat is inderdaad zo. Een mooi en gezellig weekend zou het worden. De marathon was een succes voor mij. Ik liep 1 uur en 3 minuten sneller dan in Zeeland (3:48 tegen 4:51). Uiteraard waren de omstandigheden anders.

Verder deze maand geen boeiende zaken op loopgebied. Wel de diploma-uitreiking van mijn dochter en mijn 500-ste weblogbericht.

December
Het trainen ging goed na de Berenloop. Ik had goede hoop dat ik de dames bij de Spijkenisse Marathon lang zou kunnen volgen. En dat ging zeker goed. Naast Martine en Leonie, liep ook Pim een geweldig persoonlijk record. Na de 3:48 bij de Berenloop was de eindtijd nu 3:32.

Zes dagen later was er al weer een grote webloggersloop in Linschoten. Ik koos voor de 10 km en kwam al weer tot een tijd van net onder de 46'. Deze dag heel veel persoonlijke records door de webloggers.

En wat brengt het nieuwe jaar? Dat is de grote vraag? Zal een operatie aan de knie toch noodzakelijk zijn? Op dit moment nog geen operatie, maar dat kan zo maar veranderen als het niet goed gaat. Ik hoop uiteraard weer wat marathons en de Roparun te kunnen lopen.
Ik plan nooit zo heel ver vooruit. Zeker nu met de onzekerheid van de knie. Ben tot nu toe alleen voor de Marathon Rotterdam ingeschreven.

Ik wens iedereen een happy new year. Een voorspoedig, gezond en sportief 2010 toegewenst.

Glijden bij de Dobbeloop

Nu de Derde Kerstdagloop vandaag is afgelast, was ik op zoek naar een andere wedstrijd. Gudy en ik kwamen uit bij de Dobbeloop in Nootdorp. Niet te ver van huis, en we hadden er ooit al eens gelopen. Even op zoek gegaan naar een foto van destijds. En zie daar. 28 mei 2006 was het.

(Oud)-Energiers voor het clubhuis van de ijsclub - nostalgie

De dobbeloop is een kleinschalig loopje, georganiseerd door de plaatselijke ijsvereniging, waar erwtensoep en warme chocolademelk hoog in het vaandel staan. Volgens de site van de "gladde ijzers" was het parcours schoon en goed te belopen.

Bij aankomst zagen we clubgenoot Andy, die de 15 km als training zou gaan lopen. Wij liepen de 10 km. De snelheid moet omhoog, dus ik blijf het (zoveel als het me lukt) bij het korte werk houden. Het startschot gaat ook lekker provesories. Drie, twee, één.. en weg zijn we. Ik loop in de buurt van Andy. Handig zo'n haas. Maar binnen 1 km gaat het al fout. Er liggen twee lopers op het fietspad. Glad. We worden de berm in gedirigeerd. Door de sneew en modder lopen we ongeveer 100 meter. Dan weer het fietspad op. Ho, wat nu weer? Weer glad. Dit wordt niks. Ik kijk om en zeg tegen Andy dat dit niks gaat worden. "Rustig aan, dan maar", zegt Andy. "We lopen de kalkoen er dan maar af vandaag". De eerste kilometer gaat dus niet in de beoogde 4'30, maar 4'58". 

Het gaat nu weer beter. Ten minste, dat dacht ik. In kilometer twee. Mijn knie. Ik voel hem een beetje en besluit het tempo even te laten zakken. Andy loopt verder. Weer een langzame kilometer. Dan maar lekker en heel uitlopen. Na een paar honderd meter voer ik het tempo weer iets op. De wind staat nu pal op kop. De knie voelt weer goed. Andy loopt niet heel voor me. Langzaam maar zeker haal ik hem in. Het zal bij ongeveer 5,5 km zijn geweest. Positief is dat ik vanaf 4 km tot en met 6 km op en rond de 4'30" kan lopen.

Molen De Windlust naast de IJsclub

Dan komen we weer bij het gladde stuk. De berm in en ook weer het gladde stuk op het fietspad. Ik loop iets boven mijn kunnen en besluit bij een groepje te blijven hangen. Andy gaat door. Tempo ligt nu op ongeveer 4'40" per km. Naar het einde toe, geef ik nog wat gas. De finish bereik ik in 45'24". Nu weet ik dat deze loop iets te kort is. Ongeveer 200 meter mis je op een 10 km. Toch lekker gelopen.
Na de finish loop ik Gudy tegemoet en loop het laatste stuk met haar mee. In 54'30" is zij binnen. Na een warme chocolademelk gaan we weer op huis aan. Andy komt net binnen van zijn trainingsloopje van 15 km. Een mooie rondje voor 2 euro.

Komende dinsdag een clubtraining met de traditionele jaarafsluiting en op oudejaarsdag weer een 10 km.

Sneeuw(loop) en andere loopjes

Het is winter in Nederland. Nou is het wel eens meer winter, maar de vlokken uit de lucht hebben de afgelopen week voor veel ongemak gezorgd. Geen openbaar vervoer, je komt je parkeerplaats niet af, je doet uren langer over je korte ritje, en je kan nog steeds niet schaatsen. Voor iedereen is het ongemak weer anders.
Zondag liep ik met Gudy een rustig rondje door de sneeuw van 11 km. Bewust zocht ik de stukken op waar nog niet gelopen was. Op een gegeven ogenblik ging dat zelfs wat zwaarder worden. Het leek wel een cross. Nu een paar dag later voel ik nog spieren, waarvan ik niet wist dat ik ze had.

Maandagmorgen had Gudy het plan om met de auto naar haar werk te gaan. "De fiets was niks met dit weer", zei ze. Ongeveer 5 meter is de auto verplaatst. Verder kwam hij niet. Alles wat kon draaien, draaide. De banden bedoel ik. Zelfs ik :-) kreeg hem er niet uit. Er branden 'ijzige' lampjes op het dashbord, die zeiden dat het niet helemaal goed ging. Nog geprobeerd planken er onder te leggen (nee, niet mijn mooie automatten). In z'n twee optrekken, etc. etc. Geen resultaat. Met de hulp van 4 handen werd ik de goede kant opgeduwd. Auto lekker laten staan en allebei heerlijk over redelijk schone fietspaden naar het werk gegaan. Gelukkig heb ik niet de buurman met de asobak geroepen. Anders had het bovenstaande kunnen gebeuren. Dit is overigens ook een traditionele uitglijder.

Na zondag heb ik niet meer gelopen. Gisteravond niet naar de club geweest. En zo te horen en te lezen kon er niet optimaal getraind worden. Vanavond zijn er nog wat boodschappen gedaan voor de komende feestdagen en volgens Gudy, die vanmiddag hard liep, was het vanmiddag hier en daar aardig glad. Reden om ook vandaag binnen te blijven. Voor komende zondag hebben we de 14 km bij de Derde Kerstdagloop op het programma staan. De volgende tekst staat op de site: "Gezien de huidge sneeuwdikte op de drie parcoursen en de parkeermogelijkheden en de weersverwachting voor de komende vijf dagen is op dit moment de verwachting dat de 19e Derde Kerstdagloop wordt afgelast. De definitieve beslissing hierover zal op donderdag 24 december genomen worden en hier worden gepubliceerd."
Morgen kijken of dat door kan gaan. Bovendien moet de reis naar Arnhem ook nog een beetje redelijk te doen zijn en niet dit soort taferelen gaan opleveren. Update 24-12-2009: Derde Kerstdagloop is afgelast.

Op 10 januari 2010 beginnen bij CAV Energie voor de 11e keer de marathontrainingslopen. De organisatie ligt in handen van trainer/coach Kok. De trainingslopen zijn afgestemd op de Marathon Rotterdam. Op 10 januari 2010 wordt gestart met een afstand van 23 km. Dit is de enige loop die twee keer over de Van Brienenoordbrug gaat. Heb je nog nooit over deze brug gelopen? Dit is je kans!. Twee weken later, 24 januari 2010 bedraagt de loopafstand 25 km. Vervolgens om de twee weken gaan we naar 28 km, 30 km, 32 km om 3 weken voor M-day af te sluiten met 35 km. Voor leden van CAV Energie is deelname gratis. De overige deelnemers betalen € 5,- per loop of € 20,- voor de hele serie van 6 lopen.

Er zijn verschillende tempogroepen, waarbij je kunt aansluiten. We beginnen met 23' per 5 km en eindigen met 32' per 5 km. Er zijn één of twee ervaren marathonlopers die het tempo aangeven. Sluit aan bij de juiste groep. Welke? Hier lees je er meer over. Liever een groep te langzaam, dan te snel. En je hoeft niet bang te zijn dat de groep te snel of te langzaam zal lopen, want sinds een paar jaar is er een heuse wedstrijd gaande tussen de voorlopers wie het dichtst bij de te lopen eindtijd uitkomt.

Ten slotte kan ik vermelden dat ik me voor de Groet Uit School Run heb ingeschreven voor de 10 km. Een week later staat immers de Midwintermarathon op de kalender. Lijkt me dus verstandig om voor deze afstand te kiezen.

Rest mij alle lezers hele fijne en gezellige kerstdagen toe te wensen.